VIII. Iconen van klank: John Tavener

John Tavener, Eternity’s Sunrise (1997) voor sopraan, fluit, hobo, handbellen, luit of harp en strijkers Eternity’s Sunrise is voor mij het ultieme Tavener-stuk, en -in verschillende betekenissen, zoals we zullen zien- een iconische compositie van de late 20e eeuw....

VII. Arvo Pärt en de tintinnabuli

Het fenomeen Pärt. Arvo Pärt (° Paide, Estland, 1935) is sinds de late jaren 1980 niet meer weg te denken uit de klassieke muziekwereld. Zijn eerste cd op het label ECM, Tabula Rasa,  verscheen in 1984, en werd gevolgd door de albums Arbos (’87), Passio (’88),...

VI. Isn’t that beautiful?  Morton Feldman

Een onverwachte ontmoeting. In januari 1950 speelde de New York Philharmonic een concert in Carnegie Hall. Na de Symfonie opus 21 van Anton Webern, een iconisch modernistisch werk uit 1928, zouden de Symfonische Dansen van Rachmaninov uitgevoerd worden. John Cage, die...

V. De Stilte van John Cage

Een bijzonder geval. John Cage is zonder twijfel een van de merkwaardigste componisten in de gehele muziekgeschiedenis. De belangrijkste ommekeer in zijn oeuvre kwam voort uit het besef dat zijn muziek niet begrepen werd. De daaropvolgende werken werden echter nog...

IV. De Shakuhachi traditie

Beluistering. De shakuhachi (bamboefluit) is voor zover ik weet het enige muziekinstrument dat specifiek met de zentraditie verbonden is – buiten natuurlijk de rituele instrumenten die het verloop van zazen aangeven en ook bij de ceremonies gebruikt worden. Hij werd...