7) Being One and Many (Sandokai) (Meester Sekito 700-790)
Het Ene én het Vele.
(vertaald door Kazuaki Tanahashi & Joan Halifax)
Voor dubbel koor SATB SATB
Naast de Hartsoetra en de Vier Geloften, de belangrijkste tekst van het Soto zen boeddhisme.
De vertaling werd door Kaz en Joan gemaakt tijdens de zomer van 2009, speciaal voor dit project.
We kunnen de werkelijkheid ervaren als één ondeelbaar proces (de absolute visie die in de Hartsoetra “leegte” of “grenzeloosheid” wordt genoemd); maar we kunnen ze ook ervaren als een veelheid van dingen (relatieve visie, die van de ontelbare verschijnselen); beide visies zijn tegelijk juist en onmisbaar, en ze spreken elkaar niet tegen maar zijn als de twee kanten van dezelfde medaille.
De tekst bestaat uit een reeks verzen, die telkens op een andere manier deze idee weergeven.
Het koor wordt voor dit werk opgesplitst in twee vierstemmige koren, die voor san en do staan. Ze staan in halve cirkels tegenover elkaar, zoals een yin-yang symbool. Op bepaalde plaatsen manifesteren ze zich als het ene achtstemmige koor, dat ze eigenlijk altijd al waren (de dimensie van kai). Luister bijvoorbeeld naar de muziek van 6’0” – 8’45”, op de verzen die hieronder in de tekst vet zijn weergegeven.
The heart of the great Sage of India
is intimately transmitted east and west.
Humans can be wise and foolish.
The way has no northern or southern ancestors.
The source is clear and bright.
Branching streams flow in the dark.
Being attached to things is delusion.
Understanding reality is not yet enlightenment.
Senses and their fields intermingle
and yet are distinct.
When they interact,
they go beyond their conditions.
Each thing has its unique quality.
Sounds can be shrill or joyful.
In darkness, all words are one.
In brightness, phrases are murky or clear.
The four elements return to their source,
like children to their mother.
Fire is hot; wind moves.
Water is wet; earth is solid.
The eye sees color; the ear hears sound;
the nose smells; the tongue tastes salty or sour.
The root of each thing
causes branches and leaves to flourish.
Trunk and twig share the essence.
Words distinguish one from the other.
Within brightness, there is darkness.
Forms are not revealed by darkness
Within darkness, there is brightness.
Brightness does not clarify forms.
Brightness and darkness contrast with each other,
like the front and back foot in walking.
Each thing has its own virtue;
And is named according to place and function.
Things fit together, as a box and its lid.
Merging with reality, arrowpoints meet in midair.
Understand the true meaning of words.
Do not set up your own standards.
If the way does not meet your eyes,
will your feet know the path?
Going forward is beyond far and near.
When you are lost, mountains and rivers are unreachable.
Let me respectfully remind you who engage in deep practice:
Time swiftly passes; do not squander your life.