Klassieke zenteksten

Zazen aanbevolen aan iedereen (Fukanzazengi)

Fukanzazengi (普勧坐禅儀) behoort samen met Genjo Koan (Het Verwezenlijken van het Fundamentele Punt) en Bendowa (Over de Inspanning van de Weg) zonder twijfel tot de bekendste teksten van de grote 13e-eeuwse stichter van de Japanse zen, Eihei Dogen (永平道元).  Het is een beknopte maar indringende inleiding tot de beoefening van zazen. De titel wordt meestal vertaald als Universele Aanbeveling(en) voor Zazen, maar Kaz Tanahashi vertaalde dit in het Engels als Recommending Zazen to All People, wat de tekst in een nog breder perspectief plaatst.

Lees meer

De Hartsoetra (Hannya Shingyo)

De Hartsoetra is zonder twijfel de meest iconische tekst van het mahayana, de verruimingsbeweging in het boeddhisme die een tweetal eeuwen voor Christus ontstond. Het mahayana zwermde vervolgens over landen als Indië, China, Korea, Japan en Tibet. De boeddhistische tradities die in het Westen het best gekend zijn, zoals het Tibetaanse boeddhisme en de zen, behoren hiertoe.

Lees meer

Vestigen van vertrouwen in het Hart (Shinjin Mei)

Shinjin Mei is de Japanse naam van het Chinese Xinxin Ming. Het is officieel “het eerste zengedicht” toegeschreven aan meester Chien-chih Seng-ts’an (Jap. Kanchi Sosan), de “3e patriarch”, dus de leerling van Hui-k’o (Jap. Eka), die op zijn beurt leerling was van Bodhidharma. Seng-ts’an zou gestorven zijn in 606. Nogal wat specialisten denken tegenwoordig, op stilistische overwegingen, dat deze tekst echt wel een eeuw later werd geschreven, wat niets afdoet aan de inhoud ervan, die een goede samenvatting is van het onderricht van de vroege Zen in China.

Lees meer

Het Ene én het Vele (Sandokai)

De Sandokai, een van de belangrijkste teksten in de zentraditie, werd geschreven door Shítóu Xīqiān (700-790), in de westerse zen beter bekend onder zijn Japanse naam Sekitō Kisen. De titel van dit gedicht verwijst naar een taoïstische tekst uit de 2e eeuw met dezelfde naam.

Lees meer