zaterdag 17 oktober 2026
Van 20u00 tot 21u30
in Protestantse kerk De Brabantse Olijfberg
Lange Winkelstraat 5 - 2000 Antwerpen
Lux Aeterna
Zes nieuwe composities van Luc De Winter
Het concert van 17 oktober 2026, 20.00 u. in Protestantse Kerk de Brabantse Olijfberg wordt georganiseerd door Enso vzw i.s.m. Procant, de Protestantse Cultuurkring Antwerpen vzw. Het brengt drie musici samen die zes premières voor (viool en) orgel brengen.
Colours of the Unborn. Het eerste deel van deze triptiek is uitgesproken meditatief, het tweede eerder levendig van aard. Het slotdeel — even lang als de twee voorgaande delen samen —keert terug naar het meditatieve, maar met een hint van een profetische vertelling.
Ariadne’s Breath verwijst naar de draad van Ariadne uit de Griekse mythologie. In mijn zenonderricht gebruik ik dit verhaal om aan te geven hoe het bewust ervaren van de ademhaling ons door het labyrint van alle mogelijke omstandigheden en illusies leidt: altijd hier, altijd nu. Dit stuk is hier de uitdrukking van. De rechterhand speelt onophoudelijk achtste noten, die als een rode draad doorheen het hele stuk lopen.
Sleepless Dreams of the Phoenix. De basis van dit stuk is een steeds herhaalde formule in de linkerhand, als een muzikale mantra. Daarboven ontspint zich een vrije melodie, die een tweetal keer uit elkaar lijkt te vallen – momenten die ik zelf als de belangrijkste en meest poëtische zie, en die overeenkomen met hoe tijdens zazen de gedachtestroom desintegreert om plaats te maken voor een ontwaken. Oosterse en westerse muzikale elementen vermengen zich in dit werk, dat een zoveelste voorbeeld is van hoe in mijn muziek het ene en het vele de uiting zijn van de ongescheiden realiteit.
Feniks Diptiek opus 69. In het eerste, statische en meditatieve deel vinden we de Feniks in zijn paradijselijke, exotische thuisland, waar hij ’s ochtends zingend, klapperend met zijn vleugels en diep buigend de opkomende zon begroet. Het tweede deel speelt zich af na de vuurdood van de oude Feniks en de geboorte van de nieuwe, iets wat om de vijfhonderd jaar gebeurt. De herboren Feniks neemt het nest met de as van zijn voorganger in de bek en onderneemt de lange reis naar Egypte, geëscorteerd door honderden andere vogels. Dag en nacht vliegt hij over velden, wouden en oceanen. De muziek weerspiegelt de waardige vleugelslag, en de onstuitbare vaart waarmee de mythische vogel en zijn gevolg door de lucht reizen. Ondanks de beweging drukt ook dit deel om soort tijdloze, maar steeds veranderende toestand uit.
De oeroude mythe van de wedergeboren Feniks roept natuurlijk parallellen op met de spirituele wedergeboorte doorheen het ontwaken, zoals die onder andere in het boeddhisme gezien wordt. De vuurdood is dan de dood van het kleine zelf, van het ego, het loslaten van alle oude patronen en identificaties.
Lux Aeterna is een uiterst poëtisch en meditatief werk. Er is geen dramatiek, geen vertelling, alleen een stil zingend verblijven in het tijdloze, stralende Licht van het Nu. Zeven minuten als een venster op de eeuwigheid. Wat zou een langere duur daaraan kunnen toevoegen?
De oorspronkelijke titel luidde Komyo, naar Komyozo Zanmai, de Praktijk van de Lichtschat van de Japanse zenmeester Koun Ejō (1198–1282). Uiteindelijk besloot ik het stuk een verwante, maar in het westen meer vertrouwde titel te geven. Die verwijst hier niet naar de dodenliturgie, maar naar de tijdloze grond van het bestaan die leven en dood overstijgt.
Tarangah betekent “golven” in het Sanskriet. Akkoorden, ritmes en melodieën komen op uit de altijd aanwezige grondtoon als golven in de oceaan. Eerder dan een klassieke narratieve structuur vinden we hier een poëtisch vieren van het huidige moment, dat nergens naartoe gaat. Het nu staat centraal als tijdloze aanwezigheid, die absoluut, maar altijd anders is. En toch verhoudt het zich tegelijk tot de momenten eromheen. Wie begrijpt dit bestaan? Het begrijpen, of beter gezegd de illusie koesteren het te begrijpen, is het verliezen.
Frédéric d’Ursel doceert sinds 2000 viool aan het Conservatorium te Brussel. Hij werkte samen met o.a. Leonard Bernstein, Sir Colin Davis, Christopher Hogwood en Philippe Herreweghe. Frédéric is sinds 1993 verbonden aan het ensemble Oxalys, waarvan hij medeoprichter is en waarmee hij over de hele wereld optrad, o.a. in het Concertgebouw te Amsterdam, het Teatro Colón in Buenos Aires, het Konzerthaus in Berlin, het Conservatorium van Moskou en de Library of Congress in Washington.
Katrien Mannaert creëerde en speelde de orgelwerken van Luc De Winter sinds 2014 op ontelbare concerten in binnen- en buitenland, o.a. in de Sint-Nicolaasbasiliek te Amsterdam, de St.-Willibrordusbasiliek te Hulst en de Sint-Baafskathedraal te Gent. Ze is stadsorganist te Sint-Niklaas en lerares aan de muziekacademies van Dendermonde en Ronse. Op jonge leeftijd won ze de eerste prijs van de Vlaamse Orgeldagen en werd ze laureate van Axion Classics. In 2024 won ze twee prijzen op het Internationaal Orgelfestival van Kortrijk.
Annelies Focquaert speelde sinds 2018 een hele reeks premières van Lucs orgelwerken en maakte ook een opname van diens El Castillo Interior en Mystère de l’Instant Présent. Ze is Doctor in de Kunsten, titularis-organist van de Sint-Joriskerk te Antwerpen, en lerares aan de muziekacademies van Antwerpen en Hemiksem. Ze gaf concerten in o.a. Frankrijk, Spanje, Nederland, Zweden en Zwitserland, zowel als soliste, als samen met het Vlaams Radio Koor en Brussels Symphony Orchestra, Hermes Ensemble, Oxalys en Het Collectief.
Voorverkoop: € 16
Kassa: € 18
Kaarten kan je bestellen via het contactformulier onderaan deze pagina,
Of via info@lucdewinter.com.